?
صفحه اصلي تماس با ما عناوين مطالب پروفايل وبلاگ جنگ نرم
جديدترين مطالب
آمار وبلاگ
لوگوي وبلاگ
لينک همسنگران

جبهه دب حردان

 

اینجا جبهه دب حردان نزدیکی های اهواز است تاریخ نهم اردیبهشت ماه سال 1361 است سه روز مانده به عملیات مرحله دوم بیت المقدس که هدف گرفتن جاده خرمشهر اهواز بود ساعت حدودا دو و نیم ظهر و بعد از ناهار بود که به همه گروهان سریع دستور عقب نشینی دادند توضیح اینکه چند روز قبل بچه ها آنجا را از بعثی ها گرفته بودند ولی ارتفاعاتش را نتوانستند کامل بگیرند برای همین آنها بر ما تسلط داشتند و صرف نمی کرد برای این منطقه کوچک شهید بدهیم هر کسی چیزی می پرسید و چون فرمانده ام همراهم نبود گیج شده بودم من معاون فرمانده گروه 22 نفری خودمان بودم ولی فرمانده گروه جهانگیر افخمی که بچه سبزوار بود را پیدا نمیکردم همیشه این ور اون ور میرفت و من چون سواد داشتم معاون فرمانده شدم آن زمان اول انقلاب بیشتر ار هشتاد درصد مردم بی سواد بودند خلاصه یکی سی سالش بود یکی 25سالش بود اصلا هر چی می گفتم گوش نمی کردند خلاصه دو تا نفربرها آمدند ما را ببرند دوستی داشتم به نام جواد احمدی بچه انابد بردسکن بود من که داشتم سریع وسایل و لوازم خودم را بر می داشتم یک دفعه جواد با صدای بلندی گفت داریوش!  من سریع برگشتم ببینم چی شده که یک عکس در اون لحظات حساس از من گرفت که همین تک عکس من از جبهه ام شد و بهترین عکس جبهه ام شد تانک های عراق دور بودند ولی خمپاره هایشان چند تا از بچه ها را زخمی کرد همه ما سریع سوار شدیم و به سرعت ما را به یک پادگانی بردند در داخل اهواز که شهید بزرگوار حسن باقری داوطلب برای شب حمله می خواست و من هم رفتم دستم را بردم بالا ولی شهادت نصیبم نشد خوشا به حال شهدا آنها به هر چه می خواستند و لیاقتش را داشتند رسیدند.

توضیح: اگر خواستید خاطرات جبهه ام که خیلی خیلی خلاصه وار در بیست صفحه نوشتم را بخوانیدبه لینک زیر بروید

http://bahmaneyar.blogfa.com/post/392

 

خرمشهر شهر لاله های خونین است، خرمشهر را خدا آزاد کرد.

 


برچسب‌ها: خاطرات دفاع مقدس
[ سه شنبه سی و یکم فروردین ۱۴۰۰ ] [ 0:8 ] [ داریوش احمد رضا بهمنیار ]

درباره وبلاگ

سی و شش سال قبل امام خمینی (رضوان الله تعالی) از میان ما رفت ما مردم ایران با شکوهی بزرگ و بی نظیر او را تشییع کردیم و به خاک سپردیم ولی این اندوهی بزرگ بر دل هایمان برجای گذاشت اندوهی برای ما و شادی برای او، چرا که مرگ حق است و بازگشت به سوی پروردگار، اما ما مردم ایران مومن ترین بنده خدا در زمان معاصر را از دست دادیم.
همه ما روزی از این دنیا خواهیم رفت و بیشتر گناهان ما از آنجاست که این واقعیت بزرگ یعنی مرگ را فراموش می کنیم هزاران انسان از اول پیدایش آمدند که حال نشانی از آنان نیست برخی انسان ها به راه راست هدایت یافتند و برخی نه، چند صباحی دیگر قطعا هیچکدام از ما نیز در این دنیا نخواهیم ماند و به سرای دیگر خواهیم رفت پس باید بکوشیم در کار نیک که تنها چیزیست که با خود خواهیم برد و از تاریخ عبرت بگیریم که کسانی که از گذشتگان خود پند نگیرند خود عبرت دیگران خواهند شد.
این که بر رفتن امام راحل بگرییم موجه است اما این تمام دِینِ امام راحل بر گردن ما نیست بلکه تداوم و ماندن در راه او که راه خداست اصل است اینک حضرت آیت الله خامنه ای (مد ظله العالی) رهبر عظیم الشأن مسلمانان جهان و جانشین امام راحل، راه او را که همان راه خداست را ادامه می دهند و مسلمانان همه عالم را بر زمین سرافراز خواهند ساخت تا نظام جمهوری اسلامی به عنوان یادگاری در تاریخ بشر از حکومت مقتدر الهی بر زمین باقی بماند.
باید راه واقعی امام راحل را ادامه داد امامی که خود را در محضر خدا می دید استقلال و منیَتی نه برای خود و نه برای دشمنان خدا نمی دید برای کدخداها کمترین حیثیتی قائل نبود لذا نه می ترسید، نه مأیوس می شد و نه هرگز دچار غرور می گشت، امام می گفت مسلمانان یک هدف مشترک دارند که می توانند با هم به آن هدف برسند امام به جهانیان فهماند که تنها اسلام است که مايه سعادت بشر است و پيروزي واقعی وقتي است كه اسلام با همه ابعاد و احكامش در ايران پياده شود و پيروزی نهايی زمانی است كه اسلام در همه اقطار عالم حكومت كند.
نواي وبلاگ
طراح قالب

لوگوي حمايتي

امکانات وب