آیا دولت روحانی خسته نشد بس که به تسلیم در برابر ظلمِ آمریکا و بازی خوردن توسط اروپائیان لبخند زد پس عزت نفس این مسئولان دولت روحانی کجا رفته؟ اکثریت مسئولان دولت روحانی ایمان واقعی را از دست داده اند و این است دلیل خواری و ذلت شان، این است آن مصیبتی که باید دلشان را به درد آورد، اینها نه لطف خدا را می طلبند و نه یاری او را می خواهند وگرنه از مذاکره با اروپائیان توبه می کردند و از ته قلب خدا را می خواندند که قسم به ذات مقدس اش خداوند راه عزتمند شدن را نشان شان می داد.

عملکرد دولت یازدهم برای مردم صفرهائی است که برجام عدد آن است ملت ایران نه به ادامه برجام امیدوارند و نه به مذاکره کردن دولت روحانی با اروپائیان دلخوش، مردم ایران را دیگر به تدبیر دولت روحانی نیازی نیست و بهتر است آقای روحانی به ملت ایران نگوید با تحریم بودن چه کارهایی را نمی توانیم انجام دهیم یا ادعا کنند اقتصاد ما زمانی مقاومتی است که تحریم نباشیم.

معلوم نیست سهم مردم از برجام کجا رفته، همه مردم تاوان رایِ را دادند که نیمی از آنان به آقای روحانی داده بودند، مردم دیگر چیزی ندارند که بابت ناکارآمدی این دولت بدهند، تکه گوشتی داشتند به نام دل که از دست بی کفایتی این دولت خون شد و رفت، این دلِ خون جگر شده دولتی را می بیند که با کلیدش فقط قفلِ فیش های نجومی را باز کرده، امروز آقای روحانی و اکثریت همکارانش با ثروت های صدها میلیاردی برایشان مهم نیست که بیکاری و گرانی و رکود کمر مردم را شکسته، ابائی ندارند باز هم دروغ بگویند و از مذاکره با اروپائیان برای لاشه متعفن برجام سخن بگویند، به کدامین گناه مردم ایران را شش سال معطل مذاکراتی بیهوده کردند چرا دولت باید مدام دروغ بگوید وقتی می داند که شش سال مذاکره کرده و چیزی جز خسارت محض نصیب مردم ایران نکرده است، چرا آقای عراقچی باز امروز از مذاکره با اروپائیان سخن گفته است.

برای این دولت برجام کنایه عجیبی است چون برای هر صحتی آفتی، برای هر عافیتی دردی و برای هر كاری چاره ای وجود دارد ولی برای برجام هیچ چاره و اندیشه و درمانی وجود ندارد، جفائی که در برجام بر مردم ایران رفت تا قیامِ قیامت مایه طعن و نفرین دولت کدخدا باور خواهد شد، امروز برجام فقط برای کسانی که آمریکا را کدخدا می دانند قابل دفاع است.