اسرائيل: هيچ گزينه اي براي اقدام پيشگيرانه عليه ايران نداریم

 روزنامه اورشليم پست چاپ سرزمينهاي اشغالي در تحليلي به بررسي آنچه سياست بازدارندگي هسته اي در ميان کشورهاي جهان خواند ، پرداخت و اين احتمال را که کشوري به بقاي ملي خود نينديشد مطرح کرد.

مقاله اين روزنامه به قلم  لوئیس رنه برس استاد علوم سياسي و حقوق بين الملل در دانشگاه بوردو و جان چین فرمانده کل يگان هوايي استراتژيک ارتش آمريکا منتشر و با اين پرسش اغاز مي شود که :

اگر رهبران ایران بقای ملی این کشور را از دیگر اولویت ها مهمتر ندادند، چه اتفاقی می افتد؟!

بازدارندگی هسته ای نوعی بازی است که حتی دولت هاي معقول و خردگرا نیز ممکن است به سوی آن گام بردارند، اما هیچ تضمینی مبنی بر اینکه دشمنان همواره عاقل باشند، وجود ندارد. این موضوع حاکی از مشکل امنیتی قابل توجهی است، چرا که تمام منطق بازدارندگی هسته ای بر این اساس استوار است که هر کشوری بقای خود را از همه چیز مهمتر بداند. این موضوع بدین معنی است که حتی کشوری با توانایی سلاح هسته ای که قادر است متجاوزی که به این کشور حمله کرده است را نابود کند، ممکن است بازنده بازی باشد.

نگارندگان اين مطلب بدون توضيح درباره چرايي وجود دست کم 400 کلاهک هسته اي در اسرائيل و اينکه آيا مسئولان آن رژيم ، خود ، بقاي ملي را اصلي ترين اولويت مي دانند يا نه ؟ ادامه داده است : اکنون ایران عملا یک کشور هسته ای است. اسرائیل به زودی دیگر هیچ گزینه باارزشی برای انجام اقدامات پیش  دستانه در پیش روی خود نمی بیند و این به معنی اجبار برای اتخاذ استراتژی همزیستی مسالمت آمیز با ایران هسته ای است. استراتژی بازدارندگی هسته ای مستلزم موارد زیر است: کاهش ابهام در نیروهای استراتژیک این کشور، گزینه های خوب و آشکار برای حمله هسته ای، برنامه های اساسی و تا اندازه ای آشکارا برای دفاع موثر، اقدامات قابل تمیز جهت اطمینان بخش در زمینه توان مقابله نیروهای هسته ای و در واقع یک دکترین استراتژیک جامع.

همچنین از آنجایی که به دلیل احتمال رفتار نامعقول دشمن، برنامه ریزهای نظامی اسرائیل می بایست به تلاش خود برای یافتن روش های مناسب جهت ایجاد اطمینان در این باره که حتی یک "کشور انتحاری" هسته ای نیز می تواند کنترل شود. چنین تهدید خطرناکی بسیار کوچک است، اما نباید آن را نادیده گرفت. و هر چند احتمال روبرو شدن با چنین دشمنی کم است، اما شکست در تلاش برای بازداشتن یک کشور با این شرایط نتایج جبران ناپذیری به دنبال خواهد داشت.

اسرائیل نیاز دارد که برنامه هایش را برای سیستم دفاع موشکی بالستیک و مقابله با کلاهک راداری ایران که برای مقابله با موشک های کوتاه برد، طراحی شده است، تقویت کند. این سیستم ها که از جمله آنها می توان به سیستم "مجیک وند" اشاره کرد، که البته هنوز در مرحله توسعه قرار دارد، به ناچار نواقصی دارند. از این رو مزیت اصلی آنها می بایست به جای محافظت فیزیکی در بازدارندگی موثرشان نهفته شود.

به عنوان مثال، ایران جدید با توانایی هسته ای اگر همچنان معقول رفتار کند، به تعداد بیشتری موشک های دفاعی نیاز خواهد داشت تا به توانایی تخریب مناسب دست یابد. با این وجود، ممکن است زمانی فرا رسد که ایران موشک های زیادی با توان حمل کلاهک هسته ای داشته باشد. اگر چنین اتفاقی بیفتد، موشک های بالستیک، کلاهک راداری ایران و احتمالا مجیک وند می توانند مشارکت خود در بازدارندگی هسته ای ایران را متوقف کنند.

نگارندگان اسرائيلي اين مطلب دوباره تلاش مي کنند خطر ايران هسته اي را در ذهن مخاطب بزرگنمايي کنند و اين پرسش را مطرح مي کنند که : اما اگر رهبران ایران جدید با توانایی هسته ای رفتار معقول از خود بروز ندهند، چه اتفاقی می افتد؟ اگر رهبران ایران بقای ملی این کشور را از دیگر اولویت ها مهمتر ندادند، چه اتفاقی می افتد؟ در چنین وضعیت تازه ای، رهبران اسرائیل می بایست موشکافانه تر دو استراتژی بازدارنده غیر عادی و جدیدی را بررسی کنند که احتمالا همدیگر را تکمیل خواهند کرد. نخست اینکه آنها می بایست درک کنند که حتی رهبران ایران در شرایطی که رفتار نامعقول از خود بروز دهند، اولویت های مشخصی خواهند داشت. وظیفه رهبران اسرائیل این است که مشخص کنند این خواسته ها و اولویت ها دقیقا چه مواردی هستند (که به احتمال زیاد، با اهداف مذهبی مشخصی مرتبط خواهند بود) و اینکه این اولویت ها در تهران چگونه ارزش دهی می شوند.

موضوع دوم این است که رهبران اسرائیل می بایست تعیین کنند که مزایای بازدارندگی احتمالی درک غیرمعقولانه خوشان چقدر است. ممکن است اگر رهبران نامعقول ایران حس کنند که تصمیم گیرندگان اسرائیلی نیز نامعقول هستند، احتمال اینکه حمله را آغاز کنند، کمتر باشد. سال ها پیش ژنرال موشه دایان، وزیر دفاع وقت اسرائیل گفت: "اسرائیل می بایست کاری کند که همچون سگی دیوانه به نظر برسد که حتی دوستی و برادری با آن نیز بسیار خطرناک باشد." دایان در این اظهارنظر از حسی شهودی درباره مزایای رفتار نامعقول تصنعی سخن می گوید.

نکته دیگری در اینجا وجود دارد و آن این است که پیش از آنکه رهبران اسرائیل بتوانند با هرگونه برنامه عاقلانه ای برای بازداشتن دشمن هسته ای خود اقدام کنند، باید ابتدا متقاعد شوند که این دشمن در واقع غیرمنطقی و غیرعقلانی است و بدان تظاهر نمی کند.

از آنجایی که تمامی سیاست های مشخص بازدارندگی هسته ای اسرائیل می بایست بر مبنای عقلانیت و یا غیرعقلانی بودن رفتار دشمنانشان شکل گیرد، مشخص کردن اولویت بندی دشمنان می بایست در اولین گام های برنامه ریزی استراتژیک انجام شود. پر واضح است که توانایی های نظامی معمول اسرائیل می بایست با همکاری سازمان اطلاعات این کشور توسعه بیایند.

نهایتا ممکن است ایران جدید با توانایی هسته ای تصمیم بگیرد که بخشی از مواد هسته ای خود را با گروه های تروریستی تقسیم کند و رهبران اسرائیلی نیز ممکن است مجبور شوند که با دشمنان هسته ای غیرمنطقی در سطوح فرعی نیز مقابله کند. در همین حین ممکن است آسیبی که از سوی تروریسم هسته ای وارد می شود، کمتر آزار دهنده باشد.

به زودی و با مواجه شدن با ایران هسته ای، اسرائیل باید گزینه های عملی و مناسبی برای مقابله با دو سطح جدا اما در هم آمیخته ای از خطر مقابله کند.

رهبران ایران می بایست تا با آزمون های معمول عقلانیت مطابقت داده شوند و اسرائیل نیز می بایست بر خارج کردن بمب هایش از "آشیانه ها" و توسعه یک نیروی مناسب برای اقدامات تلافی جویانه تمرکز کند. این نیروی ویژه برای اقدامات تلافی جویانه هسته ای می بایست به صورت قابل توجهی آماده باشد تا خسارات گسترده ای به شهرهای دشمنان وارد کند.

در حالیکه رهبران اسرائیل مشخص می کنند که ممکن است مجبور باشند با دشمنی با رهبری نامعقول مقابله کنند، می بایست مزایای احتمالی استراتژی "سگ دیوانه" را نیز مورد ارزیابی قرار دهند. شهروندان و رهبران ژورسلیم و تلاویو همراه با این اقدامات می بایست مشخص کنند که چه چیزی از بیشترین ارزش در نزد دشمنانشان برخوردار است و سپس تمهیداتی اتخاذ کنند که بیشترین تهدید را متوجه این اولویت ها کند.

چه رهبری ایران عقلانی باشد و چه غیرعقلانی، اسرائیل می بایست به برنامه هایش برای توسعه دفاع سایبری و جنگ سایبری ادامه دهد.

در گذشته ممکن بود بتوان با ایران مقابله کرد. اما امروز در غیاب هر گونه گزینه ای برای "دفاع از خود"، بهترین انتخاب اسرائیل این است که ایران هسته ای کنونی را بازدارد. اگر این هدف مهم تحقق یابد، مزایای آن تنها برای خود اسرائیل نخواهد بود، بلکه شامل ایالات متحده نیز خواهد شد.

برگرفته از: اشراف