مادرم برای من عین خوشبختی بود

و باز مادر، همیشه مادر، تا ابد مادر، ستون خیمه مادر، ای خدا مادر، محبتِ مادر، صبرِ مادر، مظلومیتِ مادر، مادرانی که معجزه گرند، مادر واژه ای به وسعت هستی ، مادرم برای من مثل یک خواب بود، یک خواب شیرین، او عین خوشبختی بود.

تنها دو روز در سال است که نمی تونی هیچ کاری بکنی یکی دیروز یکی فردا، گذر زمان هم جوانیمو گرفت هم عزیزان مو گرفت، انگار خواب بود وقتی به خودت میای می بینی همه چیز تموم شده ، همه چیز، از یک جایی به بعد مجبوری توی زندگیت باید با خاطراتت سر کنی، از یک جایی به بعد نگاه عاشقانه مادرت میشه بزرگترین حسرت زندگی ات، از یک جایی به بعد برای دیدن مادرت باید چشمهایت رو ببندی تا صورت با وقارش را در وجودت احساس کنی هر وقت آدم از عالم و آدم خسته میشه باید بره سر قبر مادرش، چه نیک زنی بود کلامش نیک، وجودش نیک، معرفت اش نیک.

مادر تو را براي دوست داشتن دوست مي دارم

تو را به جاي همه کساني که نشناخته ام دوست مي دارم

تو را به جاي همه کساني که دوست نداشته ام دوست مي دارم

تو را براي اشکي که خشک شد و هيچ وقت نريخت دوست می دارم

تو را به خاطر لبخندي که محو شد و هيچ گاه نشکفت دوست مي دارم

تو را برای عطر نان گرم ات، به خاطرِ خاطره هایت دوست می دارم

تو را براي شکست آرزوهاي محال ام دوست می دارم

تو را به خاطر نابودي خيالات و توّهمات ام دوست مي دارم

تو را به خاطر بوي لاله هاي وحشي دوست می دارم

تو را به جاي همه کساني که نديده ام دوست مي دارم

تو را براي لبخند تلخ لحظه ها و پرواز شيرين خاطره هایت دوست مي دارم

تو را به جاي همه کساني که نمي شناخته ام دوست مي دارم

تو را به اندازه ي همه ي کساني که نخواهم ديد دوست مي دارم

تو را به اندازه قطرات باران ، به اندازه ستاره هاي آسمان دوست مي دارم

تو را به اندازه خودت ، اندازه آن قلب پاکت دوست مي دارم

تو را به جاي همه روزگاراني که نمي زيسته ام دوست مي دارم

تو را به جاي تمام کساني که دوست نمي دارم دوست مي دارم

تو را به خاطر دوست داشتن دوست مي دارم.

کمک گرفته از غزلهای سلیمان