چه با عظمت است ذی الحجه:

أعراف142 – وَ واعَدْنا مُوسي ثَلاثينَ لَيْلَةً وَ أَتْمَمْناها بِعَشْرٍ فَتَمَّ ميقاتُ رَبِّهِ أَرْبَعينَ لَيْلَةً وَ قالَ مُوسي ِلأَخيهِ هارُونَ اخْلُفْني في قَوْمي وَ أَصْلِحْ وَ لا تَتَّبِعْ سَبيلَ الْمُفْسِدينَ

و با موسي‏، سي شب وعده گذاشتيم و آن را با ده شب ديگر تمام کرديم‏. تا آنکه وقت معين پروردگارش در چهل شب به سر آمد. و موسي [هنگام رفتن به کوه طور] به برادرش هارون گفت‏: �در ميان قوم من جانشينم باش‏، و [کار آنان را] اصلاح کن‏، و راه فسادگران را پيروي مکن‏�.

أعراف143- وَ لَمّا جاءَ مُوسي لِميقاتِنا وَ کَلَّمَهُ رَبُّهُ قالَ رَبِّ أَرِني أَنْظُرْ إِلَيْکَ قالَ لَنْ تَراني وَ لکِنِ انْظُرْ إِلَي الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَکانَهُ فَسَوْفَ تَراني فَلَمّا تَجَلّي رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَکًّا وَ خَرَّ مُوسي صَعِقًا فَلَمّا أَفاقَ قالَ سُبْحانَکَ تُبْتُ إِلَيْکَ وَ أَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنينَ

و چون موسي به ميعاد ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت‏، عرض کرد: �پروردگارا، خود را به من بنماي تا بر تو بنگرم‏.� فرمود: �هرگز مرا نخواهي ديد، ليکن به کوه بنگر؛ پس اگر بر جاي خود قرار گرفت به زودي مرا خواهي ديد. � پس چون پروردگارش به کوه جلوه نمود، آن را ريز ريز ساخت‏، و موسي بيهوش بر زمين افتاد، و چون به خود آمد، گفت‏: �تو منزهي‏! به درگاهت توبه کردم و من نخستين مؤمنانم‏�.

نور32 – وَ أَنْکِحُوا اْلأَيامي مِنْکُمْ وَ الصّالِحينَ مِنْ عِبادِکُمْ وَ إِمائِکُمْ إِنْ يَکُونُوا فُقَراءَ يُغْنِهِمُ اللّهُ مِنْ فَضْلِهِ وَ اللّهُ واسِعٌ عَليمٌ

بي‏ همسران خود، و غلامان و کنيزان درستکارتان را همسر دهيد. اگر تنگدستند، خداوند آنان را از فضل خويش بي‏نياز خواهد کرد، و خدا گشايشگر داناست‏

یس 55- إِنَّ أَصْحابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ في‏ شُغُلٍ فاکِهُونَ

در اين روز اهل بهشت كار و بارى خوش در پيش دارند

یس56- هُمْ وَ أَزْواجُهُمْ في‏ ظِلالٍ عَلَي الْأَرائِکِ مُتَّکِؤُنَ

آنها با همسرانشان در زير سايه ‏ها بر تخت ها تكيه مى‏ زنند

یس 57- لَهُمْ فيها فاکِهَةٌ وَ لَهُمْ ما يَدَّعُونَ

در آنجا براى آنها [هر گونه] ميوه است و هر چه دلشان بخواهد

یس58 – سَلامٌ قَوْلاً مِنْ رَبٍّ رَحيمٍ

از جانب پروردگار[ى] مهربان [به آنان] سلام گفته مى ‏شود

صافات102 – فَلَمّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قالَ يا بُنَيَّ إِنّي أَري فِي الْمَنامِ أَنّي أَذْبَحُکَ فَانْظُرْ ما ذا تَري قالَ يا أَبَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ سَتَجِدُني إِنْ شاءَ اللّهُ مِنَ الصّابِرينَ

و وقتي با او به جايگاه �سعي‏� رسيد، گفت‏: �اي پسرک من‏! من در خواب [چنين‏] مي‏بينم که تو را سَرْ مي‏بُرم‏، پس ببين چه به نظرت مي‏آيد؟� گفت‏: �اي پدر من‏! آنچه را مأموري بکن‏! ان شاء الله مرا از شکيبايان خواهي يافت‏�.

صافات103 – فَلَمّا أَسْلَما وَ تَلَّهُ لِلْجَبينِ

پس وقتي هر دو تن دردادند [و همديگر را بدرود گفتند] و [پسر] را به پيشاني بر خاک افکند،

🌸 مائدة49 – وَ أَنِ احْکُمْ بَيْنَهُمْ بِما أَنْزَلَ اللّهُ وَ لا تَتَّبِعْ أَهْواءَهُمْ وَ احْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوکَ عَنْ بَعْضِ ما أَنْزَلَ اللّهُ إِلَيْکَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّما يُريدُ اللّهُ أَنْ يُصيبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَ إِنَّ کَثيرًا مِنَ النّاسِ لَفاسِقُونَ

و ميان آنان به موجب آنچه خدا نازل کرده‏، داوري کن و از هواهايشان پيروي مکن و از آنان برحذر باش‏؛ مبادا تو را در بخشي از آنچه خدا بر تو نازل کرده به فتنه دراندازند. پس اگر پشت کردند، بدان که خدا مي‏ خواهد آنان را فقط به [سزاي‏] پاره ‏اي از گناهانشان برساند، و در حقيقت بسياري از مردم نافرمانند

مائدة54 – يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْکُمْ عَنْ دينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَي الْمُؤْمِنينَ أَعِزَّةٍ عَلَي الْکافِرينَ يُجاهِدُونَ في سَبيلِ اللّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ ذلِکَ فَضْلُ اللّهِ يُؤْتيهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللّهُ واسِعٌ عَليمٌ

اي کساني که ايمان آورده ‏ايد، هر کس از شما از دين خود برگردد، به زودي خدا گروهي [ديگر] را مي‏ آورد که آنان را دوست مي ‏دارد و آنان [نيز] او را دوست دارند. [اينان‏] با مؤمنان‏، فروتن‏، [و] بر کافران سرفرازند. در راه خدا جهاد مي‏ کنند و از سرزنش هيچ ملامتگري نمي‏ ترسند. اين فضل خداست‏. آن را به هر که بخواهد مي ‏دهد، و خدا گشايشگر داناست‏.

مائدة55 – إِنَّما وَلِيُّکُمُ اللّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا الَّذينَ يُقيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّکاةَ وَ هُمْ راکِعُونَ

وليّ شما، تنها خدا و رسول اوست و کساني که ايمان آورده ‏اند: همان کساني که نماز برپا مي‏ دارند و در حال رکوع زکات مي ‏دهند.

مائدة56 – وَ مَنْ يَتَوَلَّ اللّهَ وَ رَسُولَهُ وَ الَّذينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغالِبُونَ

و هر کس خدا و رسول او و کساني را که ايمان آورده ‏اند ولي خود بداند [پيروز است‏، چرا که‏] حزب خدا همان پيروزمندانند

مائدة67 – يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللّهُ يَعْصِمُکَ مِنَ النّاسِ إِنَّ اللّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْکافِرينَ

اي رسول، آنچه از جانب پروردگارت به سوي تو نازل شده‏، ابلاغ کن‏؛ و اگر نکني رسالتش را نرسانده ‏اي‏. و خدا تو را از [گزند] مردم نگاه مي‏دارد. آري‏، خدا گروه کافران را هدايت نمي ‏کند

کهف9 – أَمْ حَسِبْتَ أَنَّ أَصْحابَ الْکَهْفِ وَ الرَّقيمِ کانُوا مِنْ آياتِنا عَجَبًا

مگر پنداشتي اصحاب کهف و رقيم [=خفتگان غار لوحه‏ دار] از آيات ما شگفت بوده است‏؟

ایتا بله سروش آپارات