مذاکره با آمریکا جنگ حیلت و حماقت است

بهای مذاکره کردن با آمریکا در این روزها و ماههای بعد از پیروزی بر آنها چیست؟ بهای این پیروزی به قیمت بسیار سنگینِ سه هزار شهید و بهترین نخبگان و فرماندهان نظامی نخبه ما و رهبر شهید ما و خسارت های میلیاردی زیر ساخت ها نظامی اقتصادی و نزدیک به نابودی ما تمام شده، حالا مذاکره کردن با کسانی که برای کشتن و نابودی کامل مردم و نظام ایران در کمتر از یک سال دو دفعه به ما حملات مرگ باری کرده اند یعنی بلاهت، حماقت، باورهای کور، ایران تا همه خسارات حملات آنها را نگیرد، آنها را خوار و ذلیل نکند و شروط آنها را باطل نکند به خون رهبر شهید ما، به شهدا و فرماندهان عزیز ما بی حرمتی کرده، به راستی چرا بعضی مسئولین اصلا معنی مذاکره با یک دشمن بالقوه و همیشگی مردم ما را نه می فهمند، نه می خواهند که بفهمند؟.

آمریکا این روزها در اکثر کشورهای همسایه ما در حال ساخت هزاران موشک و پهبادهای مختلف انتحاری برای حمله ابر هجومی بعدی به ایران است، ایران جدا از دفاع لیزری و مقابله با هجوم هزاران پهباد دشمن، خود باید با دهها هزار پهبادهای دوربرد انتحاری با مواد انفجاری کمتر، و بُرد پروازی بیشتر برای هدف قرار دادن تمام خاک آمریکا، سفارت های آمریکا در تمامی نقاط جهان، در همه قاره ها، تمامی مراکز صنعتی اقتصادی نظامی و شبکه ها و خطوط اینترنت زیر دریاها را هدف قرار دهد، باید به آنها حالی کرد نمیشه با شاخ گاو بازی کرد و جان سالم به در برد.

جنگ بعدی آمریکا و ایران قطعا جنگ موجودیتی و هویتی دو کشور است، یکی از این دو کشور باید برای همیشه نابود، تسلیم، تئوریزه و یا تسلیم شود، مذاکره با آمریکا و باز شدن تنگه هرمز یعنی جنگ تحمیلی چهارم، چیزی که باید منتظرش بود.

وقتی قاتلان آمریکائی از مذاکره برای زمان خریدن و فریب دادن و تجدید قوا برای حمله کردن مجدد استفاده می کنند اصلا نباید مذاکره کرد، آنها به قلاده محتاج ترند تا به مذاکره، آنها باید برای نیم ساعت مذاکره کردن با ایران دهها امتیاز بدهند تا نیم ساعت بتوانند با مسئولان ایرانی مذاکره کنند.

مذاکره با آمریکا یک معامله نیست مصاف دو جنگ حق و باطل با کراوات ها و یقه آخوندی هاست، آنها مذاکرات را تنها راه نابودی انقلاب و نظام ایران می دانند، با مسئولین اروپائی خود و با فرستادن مسئولان کشورهای همسایه و با عناوینی همچون امنیت، صلح، آتش بس... ایران را در بلاتکلیفی رها کرده اند، آنها اگر طالب صلح بودند که وسط مذاکرات ها به ما حمله نظامی نمی کردند و این را بعضی از مسئولین ما نمی خواهند بپذیرند.

نباید سرنوشت ملت ایران دست بی بصیرت ها بیفتد، آمریکا از راه مذاکره وقت ایران، نیروی ایران، امیدِ ایران و نابودی مردم ایران را دنبال می کند، مذاکراه ایران با آمریکا دیپلماسی نیست جنگی به وسعت یک جبهه جهانی ست نه یک معامله اقتصادی، آنها هیچ تحریمی را لغو نمی کنند صدها توافق و مذاکره را امضا می کنند صدها امتیاز می گیرند و به راحتی آب خوردن، توافق نامه را پاره می کنند.

الان وقت التیماتوم دادنه، وقت نمایشه، ما باید تمام خسارات دو جنگ تحمیلی را بگیریم، اگر لازم باشد از ان پی تی خارج شویم، هیچ واسطه گری کشورهای همسایه و غیر همسایه را قبول نکنیم و زمانی که خسارات و همه شروط دیگر را گرفتیم بعد از طریق سفارت سوئیس با این دشمن غدار در ارتباط باشیم.

مذاکره با آمریکا یک سلاح راهبردی برای ایران است نباید این سلاح را به آسانی به آنها داد، آمریکا با مذاکره می خواهد به موقعیت ها و فرصت های بهتری برای حمله مجدد به ایران برسد، این قدر مذاکرات را ادامه می دهد تا زمان کافی برای بازسازی ارتش خود و تجهیز متحدانش برسد.

ما در آستانه جهانِ پس از آمریکا قرار گرفته ایم یکه تازی آمریکا بعد از فروپاشی شوروی در سال 1990 به اتمام رسیده، او دیگر نمی تواند ناتو را رهبری کند، حتی یک کشور عربی و غیر عربی متحدش او را در جنگ با ایران همراهی نکرد، این سیاستِ شخصِ ترامپ نیست که شکست خورده ، بلکه این برتری طلبی و هژمونی 35 ساله آمریکا بعد از فروپاشی شوروی است که دارد شکست می خورد، آمریکا امروز پیش دوست و دشمن اش ذلیل و خوار شده، و با رفتن ترامپ باز هم دوستان و دشمنان آمریکا دیگر این کشور را شایسته دوستی نمی دانند.

باز شدن تنگه هرمز و مذاکره با آمریکا قبل از گرفتن نقدی خسارات و لغو همیشگی تمامی تحریم ها و دیگر شروط ایران، یعنی جنگ های قبلی اسرائیل و مصر ، اسرائیل و اردن ، اسرائیل و لبنان ، اسرائیل و فلسطین ، اسرائیل و سوریه.... تبدیل خواهد شد به جنگِ اسرائیل و ترکیه، اسرائیل و عراق، اسرائیل عربستان، اسرائیل و پاکستان و قس الی هذا، و به زبان ساده تر برای اسرائیل و آمریکا حذف ایران آغاز کار است، ترکیه و مصر و پاکستان و بقیه در نوبت بعدی اند.

این روزها باز کردن تنگه هرمز و مذاکره با آمریکا یعنی جنگ کراواتی ها با یقه آخوندی ها و فندوق مغزها، حالا معلوم نیست فندوق مغزها طرف ما هستند یا طرف آمریکا یا طرف ابلهان، این عاشقان مذاکره با آمریکا آیا شرم ندارند و از مردم خجالت نمی کشند؟.

آمریکا و اروپا مدت هاست با مذاکره کردن های مدت دار و بی نتیجه و خائنانه، فرسایشی کردن انقلاب اسلامی و نابودی ایران و ایرانی را آغاز کرده اند، در دهه هشتاد بارها و بارها اعلام می کردند اگر ایران پای میز مذاکره بیاید بلافاصله همه تحریم های ایران را لغو می کنیم.

چرا فضای رسانه ای ما سخنان بیست سال یا سی سال قبل مسئولین آمریکایی و اروپایی را که در حال گدائی کردن مذاکره با ایرانی ها بودند را برای مردم ایران بازتاب نمی دهند، حداقل بعضی از مسئولین فندوق مغز ما برای دوره های بعدی انتخابات از طرف مردم کنار گذاشته خواهند شد، خود غربی ها مثلی دارند که می گویند یا تبلیغ کن یا برو بمیر، صدا سیما، وزارت ارشاد و این همه فضای رسانه ای در ایران چه کار می کنند؟ نه نبوغی نه نوآوری و نه خلاقیتی.

به فرض محال اگر ما با آمریکا به مذاکره و به تفاهم نامه جدیدی هم برسیم و به فرض محال اگر آنها چند میلیارد دلار پول ما را آزاد کنند و فضای دوستانه ای بوجود بیاید نباید فکر کنیم که دیگر خطر جنگ تمام شده و آنها از قدرت ما ترسیده اند که این خود بالقوه تفکر خطرناکی است بلکه خطر جنگ زیادتر شده است.

ما اگر می خواهیم راهِ اَبر رهبر ایران خمینی کبیر و راه رهبر شهید خودمان را ادامه دهیم اول باید به افکار آنها احترام بگذاریم، تایید حرف رهبری با تبعیت از رهبری فرق می کند، ترامپ مدام تهدید و تحقیر می کند و بعضی مسئولین ما مدام از مذاکره سخن می گویند، مذاکره یک سلاح راهبردی ست نباید به این راحتی آن را در اختیار آمریکا قرار دهیم، مذاکره با آمریکا جنگ حیلت و حماقت است.

برای درک سیاسی هر جامعه ای شما اول باید اون جامعه را بیاموزید و بفهمید، ایران فقط با تهدیدِ خروج ازNPT در یک التیماتوم محکم، مبنی بر اینکه اگر تحریم ها لغو نشوند ما از ان پی تی خارج می شویم و همه بازرسی ها و دوربین ها و پادمان های اضافه را کم می کنیم، اگر خسارات ما در دو جنگ تحمیلی را ندهند تنگه هرمز هیچگاه باز نخواهد شد، در آن صورت شاید بتوانیم در جای راننده بنشینیم.

همه تهدیدها و تحریم ها و فشار حداکثری آمریکا با ایادی اروپائیش به درب بسته خورده دیگر هیچ اهرم قدرتی علیه ما ندارند جز پارس کردن و قیل و قال کردن، این فندوق مغزها آیا شرم ندارند و از مردم خجالت نمی کشند؟ هر چند ، بچه های انقلابی به مکرِ منافقان و دشمنان واقف اند و آنان را در هم می کوبند.

ما برای مذاکره کردن انقلاب نکرده ایم راهی که ما در انقلاب اسلامی رفتیم سر مشق نسل های ما در حال و آینده است، یک ایران آزاد و قدرتمند و با شرف با اقتصادی ضعیف بهتر از مذاکرات بی ارزش با آمریکای خائن و ایادی ذلیلش با ضعف و تحقیر و سر کوفت و فشار اقتصادی بیشتر است.

فقط با تهدید و التیماتوم می توانیم برای همیشه تحریم ها را لغو کنیم، آنها را مجبور به آزاد شدن دارائی هایمان کنیم، ولی متاسفانه جهل و خودخواهی و غرور تنفرانگیز بعضی مسئولین ماست که به چشم نمی آید و عمر درازی دارد، جهل دولت ما در مذاکرات مجدد با آمریکا، همان ادامه دادن مذاکرات برجام و سعدآباد تهران از سال 1382است که برای ما جز خفت و خواری نداشت و به اقتصاد ایران ضربات هولناکی زد.