سردمداران هیئت حاکمه کاخ سفید موجودات رذل و بی مایه ای هستند که نمی خواهند ترس و شکست های پی در پی خود را از ایران علنی کنند آنها تا قبل از انقلاب اسلامی ناراحتی های خود را با قدرت خود از بین می بردند ولی اینک در مقابل تفکر انقلابی ایران ذلیل و درمانده شده اند در حقیقت آنها از تفکر انقلابی و روحیه جهادی سپاه می ترسند لذا مجبور شده اند شکست و حقارتشان از ایران را در پشت ترسی آمیخته به شرم در پشت تهدیدات تو خالی خود پنهان کنند برای همین هم سپاه را در لیست تروریست ها قرار داده اند این میمون های مقلد صهیونیستی بعد از چهل سال دشمنی با تفکر انقلابی مردم ایران هیچ فرقی نکرده اند آنها هنوز هم احمق های ترحم انگیزی هستند که فکر می کنند می توانند ناراحتی های خود را با قدرتشان از بین ببرند.

فقط ادعای راه امام راحل را کردن شرط نیست، چون این تمامِ دِینِ امام بر گردن ما نیست، بلکه تداوم و ماندن بر راه انقلاب اصل است، ارزش انسان نزد خدا فقط میزان ایمان، عقل و شجاعت است نه چیز دیگر، نه نژاد نه ثروت و نه حتی فرزند یک شخص عالم بودن، زیرا فرزند یک عالم بودن نیز تضمینی بر گمراه نشدن یک انسان نیست، همان گونه که یار امام راحل بودن، دلیلی بر انقلابی ماندن همه یاران امام راحل نشد.

جایگاه یک انسان را ایمانش تعیین می کند، نه نژاد نه مقام و نه ثروت، برای آنکس که ایمان واقعی دارد توانگری و فقر دو روی یک سکه اند، یک نفر رئیس جمهور یا وزیر یا ژن خوب است و دیگری یک راننده تاکسی یا لبو فروش و بی سواد، اما نزد خداوند تنها انجام درست و کامل وظیفه ای که خداوند بر دوش هر کدام از انسان ها نهاده مهم است، ارزش آدمی به عملکرد اوست نه مقام و رتبه ظاهری و یا ثروتش، چون ثروت واقعی هر انسانی هم میزان اخلاص اوست چیزی که فقط خداوند به اندازه آن واقف است.

اکثریت مسئولین دولت شش سال است گوئی این سخنان امام خمینی (رضوان اله تعالی علیه) را فراموش کرده اند که فرمودند: مردان بزرگ كه خدمت هاي بزرگی به مردم خود كرده ‏اند اكثر ساده زيست و بي ‏علاقه به زخارف دنيا بوده ‏اند و آنها كه اسير هواهاي پست نفساني و حيواني بوده و هستند براي حفظ يا رسيدن به آن تن به هر ذلت و خواري مي‏ دهند و در مقابل زور و قدرت هاي شيطاني خاضع و نسبت به توده‏ هاي ضعيف ستمكار و زورگو هستند ولي وارستگان بر خلاف آنانند.

باید راه واقعی امام راحل را ادامه داد، امامی که خود را در محضر خدا می دید، استقلال و منیَتی نه برای خود و نه برای دشمنان خدا نمی دید، برای کدخداها کمترین حیثیتی قائل نبود، لذا نه می ترسید، نه مأیوس می شد و نه هرگز دچار غرور می گشت، او ایمان داشت‏ این انقلاب با اراده و کمک خداوند مکانی برای ظلم ستیزی و حمایت از مظلومان است تا به مومنان بشارت دهد و به ظالمان هشدار .