تاریخ 40 ساله انقلاب اسلامی نشان می دهد هر زمان مردم ایران در برابر فشارهای بیشتر دشمنان قرار می گرفتند احساس ناتوانی نکرده اند و همین اثبات قدرت انقلاب اسلامی به دشمنان شان بود، اکثریت ملت های مسلمانان و همه مردم آزادیخواه و عدالت طلب جهان شجاعت و دیانت مردم ایران را شاهدند، مردم ایران همیشه برای زنده نگاه داشتن آرمان های انقلاب اسلامی که از پیام های عاشورایی امام حسین(ع) الهام گرفته مبارزه کرده اند بی آنکه از دشمنان بی شمار در روح و جسم شان هراسی پدید آید، مردم ایران اسلامی هرگز تسلیم نمی شوند چون مردم آزاده جهان چنین اند، هم اینک از بلندیهای دماوند و بینالود و سبلان تا بندرگاه های جنوب خلیج فارس ، از فاطمیون شجاع و نجیب افغانستان تا مبارزان یمن و مجاهدان سوریه و لبنان و بحرین و عراق از هر طرف صدای مسلمانان آزادیخواه و عدالت طلب جهان به طرفداری از مقاومت به گوش می رسد، آنها هرگز از دشمنان نمی هراسند و همه آنها قلب شان برای انقلاب اسلامی ایران می تپد.

بچه های انقلابی و اکثریت قریب به اتفاق مردم آگاه ایران خصوصا بزرگان واقعی انقلاب و منتقدانِ دلسوز جامعه ایران از اول هم معتقد بودند که مذاکره ما با آمریکا و توافق برجام با آنها یک توافق بی ارزش است که باید به صاحبان بی ارزش خود یعنی خود آمریکائیان برگردد، چون جدا از زیان های فاحش فنی در برجام ، همین یک دلیل برای خسارت محض بودن برجام کافیست که آنها بعد از توافق ننگین برجام دولت ایران را در حالت دفاعی کامل قرار داده اند و هر گونه ابتکار عملی را از دولت یازدهم و دوازدهم گرفته اند، دولت همچون کیسه بوکس مدام ضربه می خورد.

تایید نکردن برجام توسط آمریکا دلیلی بر درست بودن برجام نیست که افراد و جریاناتی این روزها می خواهند از این نمد برای خود کلاهی بدوزند، اینها که خواهان سینه چاک رابطه و تعامل با آمریکا هستند هیچ گونه جهان بینی سیاسی ندارند، حتی خود باختگی یا خود فروختگی شان هم حقیرانه است، اینها انسان های حقیر و متعصبی بیش نیستند، حتی نمی خواهند بفهمند که هیچگونه دوستی ایران با آمریکا در قاموس غربیان تعریف نمی شود، چون آنها همچون اسرائیلیان ذاتا وحشی، چپاولگر، غاصب و نژادپرست هستند، چون ماهیت این دو کشور آمریکا و اسرائیل همیشه بر تهدید و ظلم بنا گردیده است، از زمان تشکیل این دو کشور، همیشه در حال ظلم کردن و تهدید کردن بودند، و همیشه هم ادعا می کنند که مورد تهدید و ظلم واقع شده اند.

بقیه در ادامه مطلب

حسین(ع) سلطان عشق ، عباس(ع) ساقی عشق ، زینب(س) شاهد عشق و سجاد(ع) راوی عشق اند، اکنون کاروان عشق به کربلا رسیده است و خود عشق آقا امام حسین(ع) آمده است تا در کربلا بر تارکِ تاریخ، مُهر شجاعت و جوانمردی و جاودانگی بنوازد، و با عطشی کوتاه در یک نیم روز همه تاریخ را سیراب کند، تاریخی که در یک نیم روز وام دار ظهر عاشورا شد.

و چه کوتاه بود فاصله زمانی بالا رفتن دست علی (ع) در ظهر غدیر، و بالا رفتن صدای یا ابتای حضرت فاطمه الزهرا(سلام علیها) در پشت در سوخته، و بالا رفتن سر حسین(ع) بر نیزه در ظهر عاشورا.

ماه محرم است، ماهی که عشق و مردانگی و شرف، در عطش عشق به حسین (ع) معنا گرفت، امام حسین سردار پرشکوه و شکست ناپذیر روزگار، و قهرمان یارانی که در برابر ذلت و تحقیر سر فرود نیاورده بودند، به عصرها و نسلها درس جوانمردی و شرافت، و مرگ پر افتخار را در زیر سایه شمشیرها را داد.

امام حسین(ع) با شهادت خود و یاران و اصحاب و اولادش توانست خلق و خوی منفی ترس و یاس مسلمانان را کنار بزند و اخلاق منفیِ ذلت پذیرانه و شكست ‏پذیرانه آنها را دگرگون سازد، و در ملت اسلام حماسه و غیرت و شجاعت و سلحشوری به وجود آورد.

قیام امام حسین(ع) تجلی اخلاقِ عزت و سرافرازی، در برابر اخلاقِ ذلت و تسلیم ‏پذیری بود، نوعی اخلاق بلند نظرانه كه دیدگاه انسان را به دنیا و زندگی و دلبستگی‏ های آن دگرگون می ‏سازد.

امام حسین ماندگارترین باور را بر پهنه زمانه نگاشت، و به همه آنهائی كه جهاد را تنها در توانستن مى ‏فهمند و به آنهائی كه پیروزى بر خصم را تنها در غلبه می دانند، آموخت كه شهادت نه یك جان باختن كه یك انتخاب است.

قیام عاشورا نشاني از زوال ظلم و بيداد بود، و امام حسين(ع) در ظهر عاشورا در مقابل طاغوت های زمان، به همه بشریت درس سازندگي و كوبندگی داد، و راه فنای ظالم و شكستن ستمكار را به فدايی دادن و فدايی شدن دانست.

بقیه در ادامه مطلب